DLNA – co to jest i do czego służy? Rozwiewamy Twoje wątpliwości!

Wydawać się może, że o bezprzewodowym przesyłaniu danych wiemy już wszystko. Bluetooth, irDA, Screen Mirroring, Wi-Fi Direct – co jeszcze może nas zaskoczyć? Istnieje jednak technologia DLNA. Co to jest? Jak ją zastosować? Do czego służy?

DLNA – co to jest?

Rozwój technologii sprawia, że coraz więcej sprzętów w naszym domu komunikuje się między sobą. Zdjęcia można oglądać na telewizorze wprost ze smartfona, a filmy odtwarzać z komputera na dużym ekranie. To wszystko dzieje się bez użycia dodatkowych kabli. W zależności od zastosowanego rozwiązania wystarczy podłączyć urządzenia do sieci lokalnej i uruchomić aplikację. Jednym ze sposobów takiej komunikacji jest strumieniowe przesyłanie danych za pomocą DLNA.

DLNA (skrót z j. angielskiego wyrażenia Digital Living Network Alliance) jest to stowarzyszenie zrzeszające producentów sprzętu elektronicznego. Powstało ono z inicjatywy firmy Sony i ma na celu standaryzację połączeń przewodowych oraz bezprzewodowych. Co to jest DLNAw odniesieniu do przesyłania danych? Jest to standard, który określa bezprzewodowe udostępnianie plików multimedialnych pomiędzy urządzeniami, podłączonymi do tej samej sieci lokalnej. Od tej chwili wystarczy, aby smartfon oraz telewizor obsługiwał DLNA (np. Samsung DLNA TV), i można oglądać zdjęcia wprost z telefonu na telewizorze.

Wszystkie urządzenia, które są wyposażone w tę technologię, muszą posiadać certyfikat oraz być zakwalifikowane do odpowiedniej klasy.

DLNA wyróżnia następujące klasy w urządzeniach w sieci domowej:

- Serwer mediów cyfrowych (DMS), czyli sprzęt, na którym przechowywane są treści, udostępniane później odtwarzaczom multimedialnym. Serwer DLNA to np. komputer lub dysk sieciowy NAS.

- Odtwarzacz mediów cyfrowych (DMP) – jest to sprzęt, który wyszukuje treści na serwerach DMS i odtwarza je oraz renderuje. Urządzeniami DMP mogą być m.in. telewizory, zestawy kina domowego, monitory bezprzewodowe albo konsole do gier.

- Urządzenie renderujące media cyfrowe (DMR), czyli odtwarzacz treści z kontrolera mediów cyfrowych (DMC). Jest to np. telewizor (z funkcją DLNA TV) albo bezprzewodowy głośnik.

- Kontroler mediów cyfrowych (DMC) – jest to urządzenie, które wyszukuje treści na serwerach (DMS) i odtwarza je na urządzeniach renderujących (DMR). W tej klasie są np. tablety połączone z internetem lub aparaty z Wi-Fi.

- Drukarka mediów cyfrowych (DMPr), czyli urządzenie drukujące w sieci lokalnej.

Osobnej klasyfikacji podlegają urządzenie mobilne. W tej klasie rozróżniamy:

- Mobilny serwer mediów cyfrowych (M-DMS), jest to urządzenie bezprzewodowe, które przechowuje dane, a następnie udostępnia je podłączonym do sieci mobilnym odtwarzaczom (M-DMP), urządzeniom renderującym (DMR) i drukarkom (DMPr). Mogą to być smartfony lub odtwarzacze muzyczne.

- Mobilny odtwarzacz mediów cyfrowych (M-DMP), to urządzenie bezprzewodowe, które wyszukuje treści na serwerze DMS lub M-DMS i odtwarzają je. Są to np. smartfony lub tablety.

- Mobilne urządzenie wysyłające media cyfrowe (M-DMU), czyli urządzenie bezprzewodowe wysyłające treści na serwer DMS lub M-DMS. Typowym przykładem tego rodzaju sprzętu będzie aparat cyfrowy.

- Mobilne urządzenie pobierające media cyfrowe (M-DMD), czyli sprzęt bezprzewodowy wyszukujący treści na serwerze DMS lub M-DMS i pobierający je. M-DMD to odtwarzacze muzyczne i telefony komórkowe.

- Mobilny kontroler mediów cyfrowych (M-DMC), jest to sprzęt bezprzewodowy, który wyszukuje treści na serwerze DMS lub M-DMS i wysyła je do urządzeń renderujących (DMR). Przykładem mogą być telefony komórkowe.

DLNA standaryzuje również urządzenia infrastruktury domowej. Wyróżnia się:M-NCF – czyli sprzęty pełniące funkcję łączności z siecią mobilną oraz moduł współpracy mediów – MIU. Moduł zapewnia przekształcanie treści na formaty wymagane przez sieć domową i urządzenie mobilne.

Jak działa technologia DLNA?

Technologia DLNA działa w bardzo prosty sposób. Warunkiem jest to, aby wszystkie sprzęty obsługiwały strumieniowe przesyłanie danych. W zależności od urządzenia oraz systemu operacyjnego adekwatne oprogramowanie jest już zainstalowane lub należy je pobrać. Przeważnie telewizory z funkcją smart TV, najnowsze smartfony oraz konsole do gier mają preinstalowane aplikacje. Komputery z systemem Windows również zostały w nie wyposażone.

Jak zacząć przesyłanie danych? Najpierw trzeba stworzyć bibliotekę multimediów na urządzeniu, które ma pełnić funkcję serwera. Pliki możesz pogrupować w foldery i nadać im nazwy. Następnie należy w programie uruchomić opcję strumieniowego przesyłania danych i wybrać urządzenie, na które mają być wysłane, np. telewizor. Na ekranie odbiornika powinno się pojawić okienko, z informacją, czy wyrażasz zgodę na odebranie treści. Po akceptacji wybierasz pliki i w tym momencie są one transmitowane.

Jeśli Twoje urządzenia nie mają odpowiedniego oprogramowania, bez problemu ściągniesz je z Internetu. Najbardziej popularną aplikacją jest Plex. Najpierw należy pobrać i zainstalować Plex Server – jest to oprogramowanie, które pozwala utworzyć serwer multimediów na urządzeniu, które ma pełnić tę funkcję. Kolejnym krokiem jest zainstalowanie aplikacji Plex – czyli odtwarzacza i połączenie jej z Plex Server. Program jest dostępny na większość urządzeń typu smart tv, komputery, tablety, smartfony oraz konsole do gier.

Innymi popularnymi aplikacjami są iMediaShare i BubbleUPnP. Oba z powodzeniem pełnią funkcję serwera, jak i odbiornika.

Gdzie jest wykorzystywana technologia DLNA?

Technologię DLNA można znaleźć w większości telewizorów z funkcją Smart TV, konsolach oraz urządzeniach mobilnych (smartfonach, tabletach oraz laptopach), a także zewnętrznych dyskach sieciowych. Aby producent mógł ją zastosować w swoim sprzęcie, musi uzyskać certyfikat zgodności. Procedura obejmuje szereg testów, które weryfikują poprawność komunikacji. Wszystkie urządzenia, które otrzymały certyfikat DLNA można odnaleźć na stronie organizacji.

Technologia DLNA głównie sprawdzi się w domu, a to z powodu konieczności zalogowania się wykorzystywanych sprzętów do tej samej sieci lokalnej.

Powoli mijają już czasy kupowania płyt DVD czy Blu-ray z filmami, teraz możesz kupić film w Internecie i zapisać go na swoim dysku. W taki sam sposób postępuje się ze zdjęciami. Nikt już nie zgrywa ich na płyty lub pendrive’y.

Najnowsze telewizory mogą już obsługiwać nawet jakość 8K, co powoduje, że oglądanie zdjęć na dużym ekranie staje się o wiele przyjemniejsze niż na małym wyświetlaczu telefonu lub komputera. Z kolei, jeśli telewizor ma funkcję skalowania obrazu do najlepszej możliwej jakości, to również oglądanie starych filmów może dostarczyć emocji.

Jeśli masz w domu drukarkę, sprawdź, czy obsługuje ona DLNA. Jeśli tak, to zamiast kopiować zdjęcia na komputer, a potem na pamięć Flash – wyślij je do drukowania bezpośrednio ze smartfona.

Serwer multimediówmoże być doskonałym rozwiązaniem na uroczystość rodzinną czy towarzyską imprezę. Wystarczy, że stworzysz odpowiednio nazwane foldery a w nich pliki ze zdjęciami, muzyką lub wybranymi filmami. W trakcie zabawy nie musisz szukać w internecie ulubionej muzyki i tracić niepotrzebnie czas, wszystkim pokierujesz za pomocą swojego smartfona.

W pracy zawodowej również możesz wykorzystać DLNA. Co tooznacza w praktyce? Dla osób, które mają do czynienia z dużymi plikami, serwer multimediów może być dobrym rozwiązaniem. Często graficy, twórcy animacji oraz producenci filmów video pracują w domu. Aby pokazać efekt, muszą go wysłać, co może być problematyczne. W tym wypadku wystarczy stworzyć na komputerze serwer DLNA i tam skopiować pliki. Następnie należy podłączyć komputer do lokalnej sieci, by móc wyświetlić prezentację na ekranie projektora lub telewizora. Oczywiście będzie to możliwe, gdy odbiornik również będzie obsługiwał tę technologię.

Zobacz sprzęty, w których wykorzystano technologię DLNA.

{{"collection":{"neonet_product_ids":"352603,342218,348794","forceSaleble":true},"title":"tytul strony","type":"html","template":"special_gridstack_1"}}

Porównanie – DLNA a Wi-Fi Direct

Bezprzewodowa komunikacja ciągle się rozwija. Powstaje wiele nowych rozwiązań, które powoli wypierają stare. Podobnie jest w przypadku DLNA. Co to oznacza? Potentaci w branży elektronicznej najczęściej pracują nad własnymi nowatorskimi rozwiązaniami, które potem wspierają. Na przykład najnowsze sprzęty firmy Samsung, podłączone do tej samej sieci lokalnej, automatycznie się rozpoznają i łączą się ze sobą. I tak na lodówce można obejrzeć zdjęcia zrobione na smartfonie, a na telewizorze zobaczyć zawartość lodówki. 

Skoro wiesz już, co to jest DLNA, warto przyjrzeć się teraz technologii Wi-Fi Direct, która również jest stosowana w telewizorach oraz sprzęcie mobilnym.

Wi-Fi Direct jest to technologia bezprzewodowej komunikacji, która została stworzona przez stowarzyszenie Wi-Fi Alliance. Sposób jej działania jest zbliżony do rozwiązania Bluetooth. Oznacza to, że tworzy się bezpośrednie połączenie pomiędzy urządzeniami. W tym wypadku sprzęty nie muszą być zalogowane do tej samej sieci, zatem nie są narażone na spadki jakości połączenia. Aby komunikacja była efektywna, przynajmniej jedno z urządzeń musi obsługiwać technologię Wi-Fi Direct. W jaki sposób to działa? Gdy chcesz obejrzeć zdjęcia z telefonu na telewizorze, na obu przedmiotach uruchamiasz opcję Wi-Fi-Direct. W zależności od odbiornika musisz zmienić źródło sygnału na telefon lub tylko potwierdzić streaming obrazu. Wtedy na dużym ekranie wyświetlasz zdjęcia, film z platformy streamingowej lub nagranie video.

Jak widać DLNA i Wi-Fi Direct służą do udostępniania danych. Co jest lepsze? Tak naprawdę nie ma przeszkód, aby korzystać z obu rozwiązań.

Jakie są różnice między nimi?

1. Oba rozwiązania pozwalają na przekazywanie obrazów, zdjęć i filmów, jednak za pomocą DLNA możesz zobaczyć tylko te pliki, które wcześniej umieściłeś na serwerze multimediów. Dlatego jeśli chcesz spontanicznie obejrzeć zdjęcia, lub filmiki z YouTuba lepszym rozwiązaniem będzie Wi-Fi Direct. 

2. Za pomocą Wi-Fi Direct możesz udostępnić ekran smartfona – wtedy na telewizorze będzie widać 1:1 to, co na wyświetlaczu, np. wiadomości SMS, rozmowy na komunikatorze itp. Cokolwiek pokaże się na telefonie, będzie też na telewizorze. 

3. W przeciwieństwie do Wi-FI Direct, sprzęty łączące się za pomocą DLNA muszą być zalogowane do tej samej sieci poprzez kable lub router. W pierwszym rozwiązaniu jedno z urządzeń tworzy sygnał bezprzewodowy, a drugie je odbiera.

Cechą wspólną obu technologii jest to, że aby doszło do komunikacji, urządzenia muszą obsługiwać połączenie Wi-Fi. Na szczęście w wielu przypadkach producenci wyposażają swój sprzęt w obie opcje. A często dodają jeszcze wiele innych funkcji, które ułatwiają udostępnianie plików czy przesyłanie danych pomiędzy urządzeniami.

FAQ – odpowiadamy na najczęściej zadawane pytania

Jak sprawdzić, czy mój stary sprzęt działa z technologią DLNA?

Masz 2 możliwości. Pierwsza to sprawdzenie w instrukcji obsługi danego urządzenia. Drugi sposób to weryfikacja sprzętu na stronie www.dlna.org. Każdy producent, który chce zastosować tę technologię, musi uzyskać certyfikat zgodności DLNA, stąd na stronie organizatora są udostępniane informacje o certyfikowanych urządzeniach.

Czy podczas korzystania z DLNA na telewizorze będą widoczne wszystkie foldery?

Tak. Na ekranie zobaczysz wszystkie udostępnione pliki i foldery.

Czy korzystając DLNA mogę odtworzyć wszystkie pliki?

Przesyłanie danych w tej technologii ogranicza się do plików audio, video i grafiki. Dlatego na ekranie nie otworzysz danych z arkuszy kalkulacyjnych oraz dokumentów tekstowych. Zdarza się również, że telewizory podłączone do DLNA mogą nie obsługiwać tych samych formatów plików, co na pamięci Flash czy kartach SD. Dokładną specyfikację znajdziesz w instrukcji obsługi urządzenia.

Nie mam w domu routera, czy mogę korzystać z DLNA?

Aby przesłanie danych było skuteczne, serwer DLNA oraz odbiornik muszą być zalogowane do tej samej sieci lokalnej. Pamiętaj, że wiele laptopów oraz smartfonów ma opcje routera.

Bez wątpienia przyszłość należy do sprzętów, które obsługują technologię bezprzewodową taką jak DLNA. Co to jest, wiadomo od dawna, jednak dopiero teraz wyobrażenie inteligentnego domu jest tak realne. Okazuje się, że komunikacja bez użycia kabli jest skuteczna i szybka. Do lamusa odchodzą również płyty i pamięci Flash, a zwykłe do tej pory telewizory przechodzą metamorfozę w centra multimedialnej rozrywki.